Tutaj zostają opisane czynniki wywołujące choroby, oczywiście zostają pominięte różne czynniki przyczyniające się do różnych chorób mechaniczne np. takich jak wypadki, samookaleczenia i inne różne niespodziewane np. porażenie prądem.
Czynniki wywołujące choroby, a nawet śmierć:
Substancje chemiczne: Toksyny, trucizny.
Niedobory pokarmowe, niewłaściwa dieta: Brak niezbędnych składników odżywczych potrzebnych do prawidłowego funkcjonowania organizmu.
Następne to:
Patogen
to czynnik lub organizm, który wywołuje chorobę u danego żywego organizmu, nazywany inaczej czynnikiem chorobotwórczym. Patogeny mogą mieć formę ożywioną, jak: bakterie, wirusy, grzyby, pasożyty i priony, ale także nieożywioną, np. toksyny, czy substancje żrące.
Rodzaje patogenów:
Biologiczne: Najczęściej patogeny ożywione to:
Bakterie: Mogą powodować różnego rodzaju infekcje.
Wirusy: Ciała obce, które wywołują choroby.
Grzyby: Chorobotwórcze grzyby mogą być patogenami.
Pasożyty: W tym np. robaki, które wywołują choroby.
Priony: Białka zakaźne.
Pasożyty potrafią oszukiwać układ odpornościowy gospodarza, co pozwala im na dłuższe życie i niedostrzeganie przez organizm.
Jak patogeny dostają się do organizmu?
Patogeny mogą wnikać do organizmu na różne sposoby, w tym przez:
Drogi oddechowe,
Układ pokarmowy,
Kontakt skórny,
Krew.
Patogeny po wtargnięciu do organizmu człowieka są bezpośrednimi przyczynami różnych chorób w zależności od rodzaju patogenu, układ odpornościowy reaguje natychmiast na taki stan.
Komensal
Komensal nie wywołuje bezpośrednio choroby u danego żywego organizmu.
Komensal- żyje-istnieje w organizmie człowieka na zasadzie komensalizmu, (Komensalizm, inaczej «współbiesiadnictwo», to forma współżycia dwóch różnych gatunków, w której jeden gatunek (komensal) odnosi korzyści (np. pokarm, schronienie), a drugi gatunek (gospodarz) nie ponosi ani strat, ani nie odnosi korzyści – jest to dla niego obojętne). Czasami komensalizm może przekształcić się w inny typ zależności, np. w pasożytnictwo (jeśli gospodarz zacznie ponosić szkody) w szczególności gdy liczebność komensali rujnuje komensalizm, a z tego powodu człowiek popada w chorobę.
Komensalem człowieka jest organizm, który czerpie korzyści z życia w jego otoczeniu, podczas gdy dla człowieka ta interakcja jest obojętna (nie przynosi ani korzyści, ani strat). Przykładem mogą być: bakterie komensalne bytujące w naszym układzie pokarmowym, które mogą wpływać na nasz układ odpornościowy.
Co to są Bakterie komensalne?
Mikroorganizmy (np. bakterie, i inne X?) bytujące w układzie pokarmowym, oddechowym i moczowo-płciowym człowieka i innych częściach organizmu.
Dlaczego są komensalami:
Nie są patogenne, nie są chorobotwórcze z uwagi na np. ograniczoną liczebność, ograniczoną ilość gatunków i ras. Bytując w naszym organizmie utrzymują nasz układ odpornościowy na reaktywnym poziomie, tworząc barierę ochronną przed bakteriami chorobotwórczymi i stymulują syntezę substancji odpornościowych.
Dodatkowe informacje:
Skład komensali (liczebność, wielkość gatunków, odmian czy ras) jest zależny od stanu zdrowia, diety i środowiska, znajdują się w zależności od gatunku i typu w różnych częściach organizmu, np. skórze a nawet w mózgu przekraczając barierę BBB, (Bariera BBB (Blood-Brain Barrier), czyli bariera krew-mózg, to sieć szczelnych połączeń między komórkami śródbłonka naczyń krwionośnych mózgu, która chroni ośrodkowy układ nerwowy (OUN) przed szkodliwymi substancjami krążącymi we krwi, jednocześnie zapewniając selektywny transport substancji odżywczych i niezbędnych dla prawidłowego funkcjonowania neuronów. (Bariera krew-mózg zapobiega przedostawaniu się do mózgu toksyn, bakterii i innych szkodliwych substancji.) a liczba tych komensalnych bakterii w i na człowieku może wielokrotnie przewyższać liczbę jego własnych komórek!.
Co ciekawe? Co się dzieje, gdy? Komensali jednego typu, jednego gatunku, jednej rasy, rozrośnie się do niekontrolowanej ilości, wielkości? Odpowiedź jest prosta wywołuje czynnik chorobotwórczy. A co ciekawsze nie tylko sam komensal przyczynia się do choroby, gorszy jest „patogen– toksyna” jaka powstaje po śmierci komensala. Mechanizm ten wywołujący bardzo wiele, obecnie niewyleczalnych chorób, opisany przez zemnie jest w dalszych częściach mojego blogu artykułu.
Dla przykładu podaje:
Pełzak okrężnicy: Komensal bytujący w jelicie grubym człowieka, choć w przypadku zaburzonej odporności może wykazywać właściwości chorobotwórcze, a nieleczone nawet rakowe jelita.
Archeony
Ciekawe i odmienne cudaki, które czasami możemy zaliczyć do patogenów a czasami do komensali w zależności od typu.
Obecność archeonów w jelitach jest uzależniona od wieku. Są one bardzo rzadko spotykane u dzieci, znacznie częściej znajdujemy je u dorosłych, istnieje też tendencja do zwiększania się ich populacji u ludzi starszych. Wśród archeonów zasiedlających organizm ludzki najczęstszym jest Methanobrevibacter smithii, występujący u około 96% badanych pacjentów, u których wykryto metanogeny.
Np. udowodniono że: że M. stadtmanae potrafi stymulować nadmierną aktywację białek prozapalnych, takich jak TNF-α oraz interleukiny 1β (kilka razy mocniej niż najczęściej występujący w jelitach M. smithii) , może być przyczyną nieswoistego zapalenia jelit (IBD), a i być może głównym winowajcą chorób choroba Leśniowskiego-Crohna czy wrzodziejące zapalenie jelita grubego (WZJG).
A czasem razem z innymi drobnoustrojami mikrobioty jelitowej biorą udział w utrzymywaniu homeostazy i stanowią barierę ochronną przed patogenami.
Procesy metaboliczne zachodzące dzięki wpływowi archeonów przyczyniają się do efektywniejszego pozyskiwania energii z węglowodanów i prowadzić do akumulacji dodatkowych kalorii i przyrostu masy ciała (TYCIE).
SUPER BAKTERIE
Bakterie, które zyskały zdolność do wymiany genów, określane są mianem superbakterii.
Bakterie wymieniające się odpornością na antybiotyki to zjawisko oparte na horyzontalnym transferze genów (HGT), co pozwala im na błyskawiczne nabywanie oporności bez konieczności czekania na mutację. Proces ten sprawia, że bakterie tworzą sojusze i stają się oporne na wiele leków jednocześnie.
Patogeny potrafią też przekazywać sobie fragmenty DNA, dzięki czemu geny oporności szybko rozprzestrzeniają się nie tylko wśród jednego gatunku, ale także między różnymi drobnoustrojami. Problem dotyczy więc całej mikroflory człowieka i środowiska.
Dzięki wymianie genów, bakterie mogą stać się oporne na grupy antybiotyków, na które wcześniej nie były narażone.
Przykłady: Gronkowiec złocisty oporny na metycylinę (MRSA), bakterie wytwarzające NDM (New Delhi metallo-beta-lactamase), czy pałeczki jelitowe oporne na karbapenemy (CRE).
Do lekoopornych bakterii, które najczęściej powodują zakażenia u ludzi są: Clostridium difficile , N. gonorrhoeae, K. pneumonia, E. coli, Streptococcus pneumonia, Haemophilus influenzae, Streptococcus (grupa A i B), S. ureus, P. aeruginosa.
Niektóre z nich zachowują się jak komensale. Inne mogą stać się oportunistycznie chorobotwórcze – mogą wywoływać infekcje tylko w sytuacjach, w których naturalna równowaga zostanie zaburzona (np. przy obniżonej odporności czy uszkodzeniu).
Ogromnym problemem jest narastająca antybiotykoodporność wielu bakterii.